Την επόμενη μέρα, Σάββατο, φύγαμε αρκετά πρωί για Άμστερνταμ. Ο δρόμος ήταν καταπληκτικός και είδαμε αυτοκίνητα να μας προσπερνούν με 200+ αφού στα περισσότερα σημεία δεν υπάρχει όριο ταχύτητας.
Εμείς είχαμε κάνει ήδη 2.500χλμ και είχαμε άλλα τόσα, οπότε δεν ζορίσαμε το αμάξι μας περισσότερο από το πολύωρο ταξίδι. Για την ακρίβεια, μετά από 620χλμ και 6ώρες ήμασταν στην πρωτεύουσα της Ολλανδίας. Αφού οδηγήσαμε λίγο στο κέντρο και νιώσαμε παρείσακτοι ανάμεσα σε τόσα ποδήλατα, πήγαμε 10 χλμ πιο έξω,στα P+R παρκιν, όπου αφηνουν όλοι τ αυτοκίνητα και με τον προαστιακο πηγαίνουν στο κεντρο της πόλης σε 15'.
Το Άμστερνταμ μας εντυπωσίασε περισσότερο απ ότι είχαμε δει. Σα να ήμασταν σε άλλο πλανήτη. Οι ποδηλάτες, όχι απλά είχαν κατακλύσει τους δρόμους, αλλά ήταν και επιθετικοί, αντίθετα με όλες τις υπο´λοιπες πρωτεύουσες που είδαμε. Θύμιζαν τους έλληνες οδηγούς! τα δε πάρκιν ποδηλάτων, τεράστια, και τα ποδήλατά τους όλα πολυ παλιά, σακαράκες γιατί φημολογείται οτι είναι ο κλέψας τους κλέψαντος! Τα κλειδώνουν με οτι μπορουνε συνεχεια, σαν την Ελλάδα.
Τα κανάλια ήταν πανέμορφα γεμάτα βαρκάκια και η πόλη πιο ζωντανή απόλες. Η βιασύνη μας όμωσ ήταν να προλάβουμε το μουσείο Van Gogh ανοιχτό. Εκεί είδαμε τα περισσότερα εργα του καλλιτέχνη, και αν έχεις δει και τα τρία που υπάρχουν στο μουσείο Ορσέ στο Παρίσι, έχεις δει τα άπαντα και νιωθεις πλήρης ως φιλότεχνος.
Το Άμστερνταμ ήταν ακριβό στα ξενοδοχεία του αλλά και σε όλα τα άλλα τελικά. Φαγητό φαστ φουντ και καθώς νύχτωνε, μια βόλτα στα coffee shops και στα κόκκινα φανάρια ηταν απαραίτητη. Μια εμπειρία όλα αυτά και ο καθένας αποκτά τη δική του άποψη για την πόλη.
Ξέχασα να αναφέρω οτι είδαμε νύφες πάνω σε ποδήλατα να περνούν στους δρόμους χωρίς καμμία γυναίκα μέσα στο νυφικο :)
Το βράδυ φύγαμε προς τα ανατολικά στην επαρχιακή πόλη Baarn όπου μείναμε. Μια πολύ ήσυχη κωμόπολη στην οποία θα μπορούσα να μείνω για πάντα.
